Je weet dat fitness niet eenvoudiger wordt naarmate je ouder wordt. Het aanpassen van je trainingstypes en -frequentie, en het begrijpen dat een blessure die van de ene op de andere dag op je twintigste zou zijn verholpen, je drie weken later, als je vijftig bent, nog steeds lastig kunt vallen, maken allemaal deel uit van de reis. Deze ‘aanpassingen’ kosten energie – energie om het juiste pad te vinden, om het juiste dieet te vinden, om jezelf naar de sportschool of op je indoorfiets te slepen op een koude, natte, ellendig donkere avond in november. Het gaat erom dat je accepteert dat je er niet jonger op wordt, terwijl je ietwat onfitte, dikke sociale menigte voor de tweede keer deze week naar de kroeg gaat voor een kipcurry. Dat stemmetje in je hoofd zegt tegen je: ‘Het komt wel goed, je kunt het morgen doen’, of ‘Misschien ben ik hier niet meer voor geschikt’, of zelfs: ‘Ik word hier te oud voor.’ Maar laten we het eens vanuit een ander gezichtspunt bekijken…
Er zijn veel dingen die we graag doen: lekker eten, een drankje drinken met vrienden of zelfs genieten van een chocoladereep op weg naar huis van het werk. Maar naarmate ik ouder werd, begon ik dat gevreesde ‘schuldgevoel na het genot’ te krijgen. De ochtend na een uitgebreide maaltijd met de verplichte fles Chardonnay merkte ik dat ik mezelf uithongerde en probeerde op mijn fiets te springen om de schade ‘ongedaan te maken’. Maar waarom ben ik schuldig? Het eten van een maaltijd is geen misdaad, en een glas wijn heeft enkele gezondheidsvoordelen, vooral als het wordt gedeeld met vrienden of dierbaren. Het schuldgevoel komt doordat ik weet dat ik geen ruimte heb gemaakt voor deze ‘traktaties’, omdat ik dat stemmetje de afgelopen dagen over me heb laten winnen. Ik had niet regelmatig gesport omdat er telkens excuses opdoken als ik naar mijn fiets in de hoek keek. Dat stemmetje is de schuldige, die me altijd vertelt om trainingen over te slaan, en me dan omdraait en me later een slecht gevoel geeft over mijn keuzes.
Het is tijd om dat stemmetje in je hoofd aan te pakken. Onthoud: dezelfde stem die u alle reden geeft om niet te trainen, is degene die u de volgende dag zeurt over de extra samosa of een kleine gewichtstoename. Negen van de tien keer klopt die stem niet. Laten we het dus als trigger gebruiken. Als er staat: ‘Je wilt dat niet doen omdat…’, draai het dan om en bewijs dat het verkeerd is. “Het is te koud en te ellendig” – laten we dan opwarmen met wat oefening om ons humeur te verbeteren. ‘Ik denk dat ik verkouden ben’ – laten we dan gaan zweten en die verdediging versterken. “Ik heb mijn favoriete Sweaty Betty-legging niet schoon” – nou, raad eens, het fitte lichaam waar je aan werkt zal er geweldig uitzien in elke legging als je ermee doorgaat!
De sleutel is consistentie. Zoek een activiteit die u leuk vindt en maak deze gemakkelijk. Daarom is het een fantastische optie om thuis een speciale plek voor je fiets te hebben. Het zijn alleen jij, de muziek, de training en niemand in de buurt die kan beoordelen wat je draagt. Je bent dicht bij het koffiezetapparaat voor een oppepper vóór het rijden, en slechts een paar stappen verwijderd van je douche voor een snelle verfrissing daarna. Indoor cycling verbrandt meer calorieën per minuut dan de meeste indooroefeningen, houdt je benen sterk en flexibel en is een van de gemakkelijkste activiteiten om van te herstellen. Je kunt klein beginnen: koop een fiets via eBay of Facebook Marketplace. Voeg een hartslag- of RPM-sensor toe als je een hoger niveau wilt bereiken, en je kunt verbinding maken met een trainingsapp zoals CicloZone om die resultaten echt een boost te geven.
Begin dus met het aanpakken van dat stemmetje in je hoofd. Ik zeg niet: negeer het – omdat het moeilijk is om je eigen gedachten te negeren – maar gebruik het als motivatie. Daag het uit. Laat zien dat je dit kunt, en misschien, heel misschien, zal die stem je na elke training aanmoedigen. Laten we ouder blijven worden, maar laten we ons niet oud voelen. Overeenkomst?
