Er zijn een waanzinnig aantal manieren waarop we worden aangemoedigd om fit te worden – van infomercials tot aanbevelingen van beroemdheden, we worden dagelijks gebombardeerd met de nieuwste trends!
Maar net als bij de mode blijven maar weinig van deze trends te lang hangen… step-aerobicslessen uit de jaren 80 worden vervangen door Zumba-lessen, dan Insanity en Metafit en Yoga die plaats maken voor Pilates en dan weer terug, terwijl het mediacircus het nieuwste van het nieuwste promoot om ons strandlichaam op orde te houden. 

Een van de pijlers van groepsoefeningen is echter de indoor cycling-les. ‘Spinning’, ontwikkeld door wielrenner Johnny G. van wereldklasse in 1987, werd om één belangrijke reden de gouden standaard voor indoor cycling. Om dit uit te leggen moeten we eerst naar de fiets zelf kijken. In alle opzichten is de geometrie en functie van een ‘Spin’-fiets gebaseerd op een traditionele racefiets, die is ontworpen rond de biomechanica van het menselijk lichaam, om van dat lichaam de ultieme efficiënte bewegingsmachine te maken. Daarom moet elke beweging die wordt ondernomen op een ‘spin’-fiets op de een of andere manier de bewegingen repliceren die een fietser uitvoert tijdens het rijden op zijn racefiets, omdat die fietser heeft geleerd hoe hij correct moet bewegen om maximale resultaten te behalen met fietsen met minimaal risico voor zijn of haar lichaam. Simpel gezegd: als je binnenshuis wilt fietsen, doe het dan precies zoals je buiten zou fietsen en elke persoon of platform dat wordt gekozen om je te leren hoe je dit moet doen, moet een achtergrond, begrip en opleiding hebben die gebaseerd is op fietsen in het algemeen. Veel bedrijven bieden programma’s aan die gebaseerd zijn op het “Spinning”-model en hebben de beschikbaarheid en populariteit van de lessen vergroot. Keiser, Reebok, Schwinn, Stages – de lange levensduur van deze programma’s laat zien dat het vasthouden aan traditionele fietsformaten werkt, omdat ze supereffectief zijn!

Deze programma’s waren bedoeld om echt fietsen in een binnenomgeving na te bootsen en de mogelijkheid te bieden om de cardiovasculaire conditie te verbeteren, kracht op te bouwen en in hoog tempo calorieën te verbranden. Naarmate we slimmer zijn geworden in de wetenschap van beweging, zijn de lessen geëvolueerd. We zijn van snel trappen met weinig weerstand en snelle sprongen in en uit het zadel gegaan naar manoeuvres en snelheden die realistischer zijn en vergelijkbaar met ‘echt’ fietsen.

Hier komen dus de nieuwe trends om de hoek kijken: Peloton, Soul Cycle, Flywheel, om er maar een paar te noemen. Plezier? Zeker. Intens? Positief! Als mensen willen we iets nieuws, we streven ernaar dingen te creëren die ‘meer’ zijn. Maar sommige componenten van deze nieuwe trends op het gebied van indoor cycling zijn gewoonweg dom! (Daar, ik zei het!) Een aantal van de ‘nieuwste en beste’ van deze door beroemdheden onderschreven fietsprogramma’s omvatten zaken als push-ups op het stuur, het optillen van kleine dumbbells en (laat me niet beginnen) een beweging die ‘tap back’ wordt genoemd.

Laten we beginnen met de push-up, op de fiets, terwijl je bezweet bent, EN je benen trappen. Het lijkt een trifecta van een ramp, een reëel gevaar voor de gezondheid! Stel je voor dat je in principe rechtop op de stoel van de fiets zit. Om je borstspieren (borstspieren) te versterken bij een push-up moeten de spiervezels en de plaats waar ze zich vasthechten bijna evenwijdig zijn aan de kracht waartegen je werkt. De zwaartekracht trekt recht naar de grond, dus om een ​​push-up effectief te laten zijn, moet je naar de grond gericht zijn, maar omdat je rechtop staat, is er heel weinig weerstand. Het is dus onzin om te beweren dat dit werkt om je bovenlichaam te versterken! Als je personal trainer voorstelt om push-ups te doen terwijl je aan je bureau zit om kracht op te bouwen, ren dan, ren, loop niet, ga naar de uitgang van die sportschool en zoek een nieuw iemand! Onthoud ook dat terwijl u deze ‘Push-up’ probeert te bereiken, uw voeten in pedalen worden geklemd die op hun beurt zijn bevestigd aan een zwaar, vast vliegwiel, wat betekent dat uw evenwicht bij elke rotatie verschuift. Het is gewoon gek… bij fitness moeten alle trainers bij het sporten een risico lopen om het uitgangspunt te belonen. Een 60-jarige man die simpelweg een paar kilo wil verschuiven en wat fitter wil worden, kan dit bereiken met krachttraining en cardio met een lage tot matige intensiteit, wat heel weinig fysiek risico met zich meebrengt, maar als je die Chris Hoy quads en buit wilt, dan zul je wat serieus gewicht moeten verplaatsen op dat squatrek en dat extra gewicht brengt extra risico met zich mee, maar de uitbetaling zou zooooo goed kunnen zijn!! het kan dat risico waard zijn. Met dit in gedachten, geloof me, is de beloning voor het bereiken van een niet-gewogen halve beweging op de fiets terwijl je fietst absoluut, ik herhaal 100%, absoluut het risico niet waard. 

Ten tweede is het tillen van een gewicht van 1 pond geen training van het bovenlichaam, tenzij je heel oud bent, of bezig bent met het revalideren van een blessure – het zal je NIET sterker maken! Een basisregel van de inspanningsfysiologie is dat je iets moet tillen dat zwaarder is dan wat je gewend bent te tillen om enige toename in kracht te zien. Als u elke dag een tas van 15 pond bij u draagt ​​of uw peuter in en uit de auto tilt; je zou meer dan een halter van 1 of 2 pond moeten tillen! Dus in plaats van dat het gevaarlijk is om een ​​dumbbell van 1 kg op de fiets te tillen, is het eerlijker om gewoon toe te geven dat het een complete tijdverspilling en dom is.

Juist, houd je koersbroek vast, want hier is mijn derde insectenbeer en het is een knaller… De “tap back” kan worden vergeleken met de snelle, herhaalde sprongen van 4 of 8 tellen die werden gemaakt in de vroegste stadia van het indoor cycling. Je maakt een soort omgekeerde sprong, vanuit stand, tikt snel met je bilspieren op de achterkant van het zadel en keert dan snel terug naar staan. Dit is waarschijnlijk de meest problematische zet van alle trendy nieuwe cyclusprogramma’s, omdat het ervoor zorgt dat we de spieren van onze rug snel vertragen en onnodige druk uitoefenen op de gewrichten zonder enige echte voordelen. Je knieën, heupen en onderrug nemen alle kracht van de stuiterende beweging op. Het risico is veel groter dan enig waargenomen voordeel en we weten allemaal hoe ik over de risico- en beloningstheorie denk. Wat het voor mij nog verbazingwekkender maakt, is wanneer ik zie dat deze pseudo-fietslessen de gevreesde tik terug bevatten, normaal gesproken is het terwijl je uit het zadel peddelt zonder enige weerstand rond de 140 tpm. Dat is op zichzelf al een misdaad die veel meer analyse vereist dan ik bereid ben het op deze blog toe te staan… dat zal zeer binnenkort in een geheel eigen blog volgen, daar ben ik zeker van.

Nu… ik ben er vrij zeker van dat elke exponent van de ‘niet-traditionele’ vorm van indoor cycling ‘het is jouw mening’ of ‘ga mee met het nieuwe programma opa’ naar mij toe zou gooien en als mijn mening de enige drijvende kracht achter mijn opmerkingen zou zijn, dan zou hun ‘mening’ geldig zijn en zou ik ze accepteren. Alleen zijn ze dat niet… en dat zal ik ook niet doen. Het echte, op wetenschap gebaseerde antwoord is dat als je een vermogensmeter op de fiets zou kunnen zetten (en veel indoorfietsen worden nu geleverd met meters), deze stijl van tillen, duwen en tikken noodzakelijkerwijs het vermogen vermindert. Deze manoeuvres nemen de kracht WEG van de pedaalslag, en de pedaalslag neemt WEG van elke oefening van het bovenlichaam die u zou kunnen uitvoeren. Zal uw hartslag hoog zijn? Absoluut! Maar hoog, vooral vanwege de hitte en vochtigheid van de studio en al die onnodige bewegingen op de fiets. Het verbranden van calorieën is echter een gevolg van het geleverde vermogen, niet van hoe hoog uw hartslag is of hoeveel u zweet. Wetenschap aan het werk, opnieuw!! Kracht, Werk, Joules aan Energie en Calorieën zijn allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden en de wetenschap verslaat elke dag van de week de rages. Zelfs Instagram kan toch niet zo invloedrijk zijn dat het ons ervan kan overtuigen dat het heen en weer bewegen van je haar terwijl je een push-up doet bij 140 rpm met een tapback-set van 4 tellen meer calorieën verbrandt dan een jump-set in je Tempo Zone 3 bij 70 tot 75 RPM…. kan het? Nou ja, tenzij je misschien dom bent, of dat je meer om likes en shares geeft dan om je eigen gezondheid… of allebei? 

In onze zoektocht om trendy, nieuw en opwindend te zijn, is het belangrijk om effectiviteit en veiligheid voorop te stellen. Dus, mijn indoor cycling-vrienden, rijd niet terwijl je ook push-ups doet, gewichten heft of crunches doet om je kern te versterken. Uiteindelijk zul je van elke oefening een middelmatige versie maken als je ze op de fiets probeert te combineren. Er is geen nationaal geaccrediteerd certificeringsprogramma voor indoor cycling dat deze bewegingen leert. Ze zijn biomechanisch ondeugdelijk en leveren geen echt fysiologisch voordeel op. 

Volg een geweldige, ‘echte’ indoor cycling-les. Veel plezier, verbrand die calorieën en neem je krachttraining mee naar het fitnesscentrum!! Er is een verdomd goede reden waarom wielrennen ’s werelds nummer één deelnamesport is… omdat het verdomd geweldig is… (als het goed wordt gedaan).