Als gepassioneerd voorstander van indoor cycling en de voor de hand liggende voordelen die kunnen worden bereikt door te trainen op de fiets, moet ik zeggen dat ik door de opkomst van niet-traditioneel indoor cycling op mijn hoofd heb gekrabd. Het lijkt erop dat mensen tegenwoordig meer geïnteresseerd zijn in dansen op de fiets dan in fietsen!

Dus, de kunst van het niet-traditionele indoor fietsen, waar moet ik eigenlijk beginnen? Het is meer een dansfeest op de fiets, met flitsende lichten, gekke armbewegingen, luide muziek en heel veel ‘woohoos’ en ‘ja’. Maar laten we eerlijk zijn, mensen, het is GEEN fietsen. Niet eens in de buurt. In feite lijkt het meer op een Zumba-les op wielen dan op een echte fietstraining. Dus waarom zijn zoveel mensen er dol op? Nou, ik zal het je vertellen… en je hopelijk tegelijkertijd laten giechelen.

Laten we eerst één ding duidelijk stellen: er is niets mis met een goed dansfeest. Maar als je goed geld betaalt voor een ‘indoor cycling’-les, verwacht je een training die eigenlijk op fietsen lijkt, toch? Niet een verwaterde, met disco doordrenkte versie ervan. Stel je die weekendkrijgerwielrenner voor, die de sprong heeft gewaagd om deze winter lid te worden van zijn plaatselijke sportschool en heeft besloten binnen zijn ‘comfortzone’ te blijven, om te beginnen door zich aan te melden voor de ‘indoorcycle’-les op vrijdagavond met Cheryl. Hij komt lekker vroeg opdagen om zijn Shimano SPD-schoenplaatjes vast te klikken en minstens 15 minuten extra warming-up in zijn benen te krijgen terwijl hij zijn Bluetooth HR-sensor verbindt met zijn Garmin-app wanneer hij wordt omringd door andere klasdeelnemers met verlichte schmink en glowsticks. Hebben ze de fietsstudio dubbel geboekt met de Zumba-les? Plots valt het kwartje en realiseert hij zich dat zijn ergste nachtmerrie gaat gebeuren: Cheryl is een danseres op een fiets! Dit is ongeveer een net zo slechte situatie als voor een fietser, ik bedoel een echte fietser, want fietsers houden van fietsen en als ze eenmaal vastgeklikt zijn in een fiets, is het bijna onmogelijk om er nog uit te komen. Maar bij Christus is dit zo dichtbij als maar kan. Ik bedoel, als ik wilde dansen, zou ik naar een club gaan, niet naar een wielerstudio. Ik bedoel, er staat Cycling Studio boven de deur. Het is in strijd met de wet op de handelsbeschrijving, nietwaar? Zeker! Arme kerel.

Nu begrijp ik het, fietsen en fietsers zijn angstaanjagend, nietwaar? En dit heeft tot gevolg dat sommige mensen geïntimideerd raken door traditionele indoor cycling-lessen. Ze zijn bang dat ze de rest van de klas niet kunnen bijhouden of dat ze er in het bijzijn van iedereen raar uitzien. Dit kan niet verder van de waarheid zijn. Professioneel gecreëerde en op intensiteit geprofileerde indoor cycling-lessen gaan er meer over ervoor te zorgen dat je jezelf niet overwerkt, net zoals het gaat om het concurreren met wie dan ook. Het is simpelweg het feit dat de diepgaande fietskennis in uw plaatselijke indoorfietsstudio over het algemeen ongeveer net zo diep is als de zweetplas naast de fiets na een sessie. Dit is feitelijk de schuld van fietsleveranciers, onderwijzers en sportschooleigenaren die de optie ‘een paar deuntjes aan en whoop en holla’ eenvoudigweg zien als een goedkopere en eenvoudigere manier om een ​​fietsles te geven, ook al levert het de fietser gewoon niet eens een fractie op van de resultaten die je zou kunnen behalen onder begeleiding van een instructeur die zelfs de basis kent van wat hij doet. Het is een eenvoudig geval van gebrek aan kennis en begrip dat heeft geresulteerd in de proliferatie van niet-traditionele fietsklassen… waardoor de botten van Jonny G en de voorstanders van Mad Dog-atletiek en het Spinning-programma huiveren in hun schoenen met schoenen. Het is de perfecte workout voor dansinstructeurs om les te geven en een paar extra centen te verdienen nadat ze net hun Zumba-sessies hebben gegeven en een geweldige optie voor ex-coördinatoren van groepen die geen goede indoor cycling-instructeur kunnen vinden of weten. Laten we onszelf echter niet voor de gek houden: het grootste negatieve punt van een niet-traditionele indoor cycling-les is dat het echte fietsers vervreemdt en dat het niet echt een fysieke training is. Het is gewoon veel op en neer stuiteren op de fiets terwijl je met je armen zwaait. En laat me niet eens beginnen over de ‘tapbacks’ en ‘push-ups’ die op de een of andere manier in deze lessen terecht zijn gekomen. De laatste keer dat ik het controleerde, waren dat geen fietsbewegingen en hadden ze meer contra-indicaties dan dat je vader danste op een familiefeestje.

Hoe zit het met het overdreven enthousiasme? Ik bedoel, ik begrijp het, de instructeur wil je motiveren, maar moeten we echt “woo!” roepen? elke keer dat we op de pedalen staan? Laten we het verplichte “ja!” dat elke vijf seconden wordt ingegooid. Het is als een nooit eindigend feest waarbij de muziek zo luid staat dat je jezelf niet eens kunt horen denken, laat staan ​​dat je je kunt concentreren op de juiste vorm.

Over vorm gesproken, dat is iets wat volledig genegeerd wordt bij niet-traditionele indoor cycling. Natuurlijk verbrand je misschien wat calorieën, maar train je je spieren echt op een positieve manier, zoals je zou doen in een traditionele fietsles? Twijfelachtig. In feite kan het constante op en neer stuiteren meer kwaad dan goed doen als je niet oppast, vooral voor mensen met weinig of geen weerstand die dat wild uit de hand gelopen vliegwiel van 20 kg besturen. En laten we de kans op blessures niet vergeten door al het zwaaien met de armen en gekke bewegingen die niets met fietsen te maken hebben. Het verbaast me dat niemand een oog verliest!

Maar goed, je ziet er tenminste cool uit als je het doet, toch? Ik bedoel, wie zou er niet goed uitzien tijdens een push-up op een fiets, uit het zadel met 120 tpm…??

Begrijp me nu niet verkeerd. Ik ben er helemaal voor om plezier te hebben terwijl je traint, maar als mensen beginnen te denken dat niet-traditioneel indoor cycling een vervanging is voor echt fietsen, dan beginnen de dingen een beetje belachelijk te worden.

Laten we beginnen met de basis. Wat is indoor fietsen? In de kern is het een vorm van lichaamsbeweging die buitenfietsen op een hometrainer simuleert. Je past de weerstand aan om het terrein na te bootsen, trapt met verschillende snelheden en intensiteiten en bewaakt je hartslag om een ​​effectieve training te krijgen. Het is een geweldige manier om cardiovasculaire conditie, kracht en uithoudingsvermogen op te bouwen, terwijl je tegelijkertijd calorieën verbrandt en plezier hebt.

Maar niet-traditioneel indoor cycling? Dat is een heel ander verhaal. Het is eigenlijk hetzelfde als naar een club gaan, op een hometrainer springen en doen alsof je een back-updanseres bent voor Beyoncé. Natuurlijk zweet je misschien een beetje, maar je doet niet echt iets productiefs.

Er zijn geen meetbare voortgang of prestatiestatistieken. Het is zelfs jammer dat de renners na de les hun meetbare trainingsgegevens niet terugkrijgen, omdat ze dan zouden kunnen zien dat in termen van een fysieke training hoe verdomd nutteloos de afgelopen 45 minuten zijn geweest.

Een van de geweldige dingen van indoor cycling is dat je je voortgang kunt volgen en je prestaties kunt meten. Je kunt zien hoeveel calorieën je hebt verbrand, hoe ver je hebt gefietst en hoeveel weerstand je hebt gebruikt. Het is de kennis over hoe je een sessie kunt profileren in termen van weerstand en toerental, die het rendement op de door een rijder geïnvesteerde tijd optimaliseert en zulke verbazingwekkende resultaten oplevert die je alleen behaalt met een geweldige indoorcycle-les. Bij niet-traditioneel indoor cycling is er geen manier om iets te meten. Je zwaait gewoon rond op de fiets, in de hoop dat het iets goeds voor je doet.

Laten we eerlijk zijn: niet-traditioneel indoor cycling is GEEN fietsen, het is een totaal andere activiteit waarbij toevallig een hometrainer betrokken is, en het is het gebruik van het woord ‘fietsen’ in de marketing van deze lessen wat mij echt aanspreekt. We kunnen ‘spinning’-lessen niet meer ‘spinning’ noemen, omdat het een auteursrechtelijk beschermd merk is dat hun protocollen beschermt en zichzelf beschermt tegen dansers op een fiets die de wereld vertellen dat ze een ‘spinning’-les bijwonen. Wat jammer dat we niet hetzelfde kunnen doen voor het merk ‘cycling’. Als je de voordelen van fietsen wilt benutten, kun je beter vasthouden aan traditioneel indoor cycling of daadwerkelijk op pad gaan.

Kortom, als je erover denkt om niet-traditioneel indoor cycling te proberen, probeer het dan eens als dat jouw ding is. Je bent waarschijnlijk hetzelfde soort persoon dat filters op al je Instagram-foto’s plaatst, omdat de nep nu als realiteit wordt geaccepteerd. Verwacht alleen niet dat je fietsdansles een vervanging is voor het echte fietsen. Het is eigenlijk een sociale club en een leuke manier om een ​​paar calorieën te verbranden en aan de slag te gaan, terwijl je aan de wereld beweert dat je zojuist hebt ‘indoor cycling’ geweest. Laat me nu het filter verwijderen en aantonen dat dit niet het geval is. Het is geen fietsen, dus beweer alsjeblieft niet dat je een indoor cycling-les hebt gevolgd, of erger nog, post alsjeblieft niet op je Instagram-volgers dat je een ‘indoorcyclist’ bent, omdat je dat niet bent. Als je de echte voordelen en opwinding van indoor cycling wilt ervaren en op zoek bent naar een echte fietstraining, dan weet je mij te vinden…